20 Ιανουαρίου, 2017

Συνεχίζεται το προσκύνημα της δεξιάς χειρός του Αγίου Νεκταρίου στην Κατούνα.


   Πλήθος πιστών συρρέουν καθημερινά στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κατούνας, για να προσκυνήσουν την ιερά και θαυματουργό δεξιά χείρα του Αγίου Νεκταρίου, η οποία από την περασμένη Τρίτη 17 Ιανουαρίου, φιλοξενείται στον ενοριακό Ναό της Κατούνας και τίθεται προς προσκύνηση των πιστών.
   Στα πλαίσια των λατρευτικών εκδηλώσεων που τελούνται στον Ιερό Ναό, με αφορμή την έλευση και την παραμονή της θαυματουργού Τιμίας Χειρός του Αγίου Νεκταρίου, την Πέμπτη 19 Ιανουαρίου το βράδυ, μέσα σε κλίμα ιδιαίτερης κατάνυξης τελέσθηκε Ιερά Αγρυπνία για την εορτή του Αγίου  Ευθυμίου του Μεγάλου, τον οποίον η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει στις 20 Ιανουαρίου. Το απότμημα ιερού λειψάνου του Αγίου Νεκταρίου, θα φιλοξενείται στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κατούνας μέχρι και την Κυριακή 22 Ιανουαρίου το απόγευμα, οπότε και θα γίνει η αναχώρηση του ιερού λειψάνου αμέσως μετά τη Ιερά Παράκληση που θα τελεσθεί στις 5.00 το απόγευμα.










18 Ιανουαρίου, 2017

Η Αμφιλοχία τίμησε τον Πολιούχο της Άγιο Αθανάσιο.


Mε λαμπρότητα η Αμφιλοχία εόρτασε τον προστάτη και πολιούχο της Άγιο Αθανασίο την Τετάρτη 18 Ιανουαρίου. Το πρωί τελέσθηκε Όρθρος και Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.Κοσμά.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στους αγώνες του Αγίου Αθανασίου για την διαφύλαξη της ορθοδόξου αληθείας και κάλεσε όλους να την γνωρίσουμε και να την διαφυλάξουμε με οποιεσδήποτε θυσίες.
Στην Θεία Λειτουργία παραβρέθηκαν η Αντιπεριφεριάρχης Αιτωλοακαρνανίας Χριστίνα Σταρακά, ο Δήμαρχος Αμφιλοχίας Απόστολος Κοιμήσης, αντιδήμαρχοι δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι φορέων και αρχών.
Στον φετινό εορτασμό δεν πραγματοποιήθηκε η Λιτάνευση της ιεράς Εικόνας λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών.








Αιτωλίας Κοσμάς: «Πανέλληνες αφυπνισθείτε..»

Υποδοχή και Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός.

Με την δέουσα λαμπρότητα και επισημότητα πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας και στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κατούνας (Δ. Ακτίου –Βόνιτσας), η υποδοχή της θαυματουργού Τιμίας  Xειρός του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού,  εκ της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος και Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης,  κατόπιν προσκλήσεως του Εκκλ/κού Συμβουλίου και του προέδρου Aρχιμ. π. Νεκταρίου Τριάντη.
Το Ιερό Λείψανο εκόμισε κατόπιν ευλογίας του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης ο Αρχιμ .π.Χριστοφόρος Καραβίας ιεροκήρυκας της Ι. Μ. Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης  και υποδέχτηκε, ο Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς. 
 Ο Σεβασμιώτατος κ.Κοσμάς στην προσφώνησή του, ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης κ.Εφραίμ που έδωσε την άδεια και την ευλογία για την έλευση του Ιερού Λειψάνου στην Μητρόπολή μας, όπως επίσης και την Γερόντισσα Θεοδοσία καθηγουμένη Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος και Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης. Επίσης, ευχαρίστησε και τον Αρχιμ. π.Χριστοφόρο Καραβία, ο οποίος υποβλήθηκε στον κόπο να μεταφέρει το Ιερό Λείψανο του Αγίου Νεκταρίου από την Αίγινα στην Κατούνα. Ακολούθησε αντιφώνηση από τον π.Χριστοφόρο.
Αμέσως μετά τελέσθηκε η Ακολουθία του Πανηγυρικού Αρχιερατικου Εσπερινού χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά.
Στο κήρυγμα του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε σε ορισμένα κοινά σημεία του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Νεκταρίου τα οποία είναι :
α) Η καθαρότητα και η αγνότητά τους
β) Η αγάπη προς τον Θεό και οι δοκιμασίες τους
γ) Η ανυποχώρητος μέχρι θυσίας ομολογία τους…

Καταλήγοντας,  κάλεσε τους πιστούς σε αφύπνιση για να σωθεί  η νεότητα της Ελλάδος λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πανέλληνες αφυπνισθείτε, οι χωρίς Χριστό φερόμενοι ως προστάτες της νεότητος, δεν αγαπούν τη νεότητα, θέλουν να την βυθίσουν στη σαρκολατρεία και την φθορά…. κληρικοί και λαϊκοί  ας αγωνιζόμαστε για να σώσουμε τη νεότητα μας….»
Προ του τέλους του εσπερινού ο Σεβασμώτατος κ.Κοσμάς, χειροθέτησε σε Οικονόμο τον συνταξιούχο ιερέα π.Παναγιώτη Αναστασίου ο  οποίος διετέλεσε επί σειρά ετών εφημέριος στις ενορίες Άνω Κανδήλας και Αρχοντοχωρίου καταγόμενος από την Κατούνα και αμέσως μετά χειροθέτησε σε αναγνώστη τον μαθητή Λυκείου Δημήτριο Γρίνο καταγόμενο από τον Αετό.
Στην ακολουθία της Υποδοχής και του Πανηγυρικού Εσπερινού παρέστησαν η Αντιπεριφεριάρχης Αιτωλοακαρνανίας κα Χριστίνα Σταρακά, ο Δήμαρχος Ακτίου-Βόνιτσας κ.Γεώργιος Αποστολάκης, αντιδήμαρχοι δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι φορέων και αρχών.
To πρωί της εορτής τελέσθηκε Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος και ομιλούντος του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμ. π. Χριστοφόρου Καραβία,  ιεροκήρυκος της Ι. Μ. Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης.
Να αναφέρουμε ότι η Δεξιά Χείρα του Αγίου Νεκταρίου θα φιλοξενείται και θα τίθεται προς προσκύνηση των πιστών στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κατούνας, μέχρι την Κυριακή 22 Ιανουαρίου το απόγευμα. 














____________________________________________________________________________

Θεία Λειτουργία 



12 Ιανουαρίου, 2017

Η ενορία μας πανηγυρίζει τον Πολιούχο και Προστάτη της Μέγα Αθανάσιο και υποδέχεται τη δεξιά χείρα του Αγίου Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού από το μοναστήρι του στην Αίγινα.

Το δεξί χέρι του Αγίου Νεκταρίου.
Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α    Π Α Ν Η Γ Υ Ρ Ε Ω Σ
181360-jpg_00000048.jpg
Τρίτη  17  Ιανουαρίου 2017
18:00 μ.μ.  Υποδοχή  τιμίας χειρός του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού και εν συνεχεία πανηγυρικός εσπερινός  χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας                κ.κ. ΚΟΣΜΑ.
Τετάρτη   18  Ιανουαρίου  2017
Ημέρα μνήμης του εν Αγίοις πατρός ημών Αθανασίου Πατριάρχου
Αλεξανδρείας του Μεγάλου Πολιούχου και προστάτου της πόλεώς μας θα τελεσθεί Πανηγυρική Θεια Λειτουργία Ιερουργούντος και ομιλούντος του Πανοσ. Αρχιμ. π. Χριστοφόρου Καραβία Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας Σπετσών & Αιγίνης  και εν συνεχεία η Λιτάνευση της τιμίας χειρός του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου επισκόπου πενταπόλεως του θαυματουργού και της Ιεράς Εικόνος του Αγίου Αθανασίου στην κεντρική οδό της Πόλεώς μας.
17:00 μ.μ. Ιερά Παράκληση προς τιμήν του Αγίου Αθανασίου Πατριάρχου Αλεξανδρείας.
Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2017
7:00 π.μ.  Όρθρος και Θεία Λειτουργία.
19:30 μ.μ. Ιερά  Αγρυπνία επί τη εορτή του Οσίου πατρός ημών  Ευθυμίου του Μεγάλου.
Παρασκευή  20 Ιανουαρίου  2017
10:00 π.μ. Ακολουθία του Αγιασμού
17:00 μ.μ. Τέλεση Ιερού Ευχελαίου
Σάββατο  21  Ιανουαρίου 2017
7:00 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία.
17:00 μ.μ. Αναστάσιμος εσπερινός.
Κυριακή  22  Ιανουαρίου 2017
07:00 π.μ.   Όρθρος και Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία
17:00 μ.μ.   Θα τελεσθεί  Ιερά Παράκληση και εν συνεχεία
 η αναχώρηση της τιμίας χειρός του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως του θαυματουργού. 

Γέροντας Ισίδωρας "...άρχισα να βλέπω θολά. Ξεχώριζα κάποια πράγματα. Έτσι ξαφνικά. Οπότε λέω στην Παναγία: Παναγία μου, μην επιτρέψεις να δω το φως μου..."


Φωτογραφία της Σοφία Ιωσήφ Μωραιτου.
~ "1:30 ώρα το μεσημέρι.
Η βροχή έπεφτε, άλλες φορές με ορμή, άλλες φορές χαλάρωνε. Παρ` όλο που έβρεχε είπαμε να πάμε με τα πόδια στην γειτονική μονή Φιλοθέου. Μισή ώρα απόσταση, μέσα από ένα γοητευτικό ανηφορικό μονοπάτι μέσα στις καστανιές. Τόσο πυκνό που η βροχή δεν έφτανε. Ψιχάλες μόνο μας ενοχλούσαν. Ένα καλυβάκι εγκαταλελειμμένο. Ένα ρυάκι. Ευτυχώς δεν είχε φουσκώσει και πατώντας προσεχτικά στις πέτρες το περάσαμε αβρόχοις ποσί. Ύστερα από 20 λεπτά σταμάτησε και μπήκαμε σε αμαξωτό δρόμο. εδώ δεν είχαμε την κάλυψη των δέντρων και γίναμε παπιά. Σε 10 λεπτά φτάσαμε. Το κόκκινο χρώμα, τόσο στην εκκλησία, όσο και στους τοίχους μας έκανε εντύπωση. Προσκυνήσαμε στην εκκλησία. 
Πριν φύγουμε πετύχαμε τον γέροντα Ισίδωρο τον τυφλό. 
Του είπα για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω.
Πήρε το μπαστούνι του και με χτύπησε ελαφρά στα πόδια.


"Τι πράγματα είναι αυτά. Για κοίτα με στο πρόσωπο. Πως με βλέπεις εμένα; 

Με βλέπεις δυστυχισμένο, λυπημένο; 
Χαρούμενο δεν με βλέπεις;
 Εγώ είμαι εκ γενετής τυφλός. Και δοξάζω την Παναγία γιατί έτσι κάνω λιγότερες αμαρτίες. Πριν γίνω μοναχός, στην Πάτρα από όπου είμαι, μια μέρα ενώ πουλούσα λαχεία για να ζήσω, στην πλατεία Γεωργίου άρχισα να βλέπω θολά. Ξεχώριζα κάποια πράγματα. 
Έτσι ξαφνικά. Οπότε λέω στην Παναγία. Παναγία μου, μην επιτρέψεις να δω το φως μου, γιατί αν το δω δεν θα γίνω μοναχός. 
Και εκείνη τη στιγμή ξανατυφλώθηκα!!!"

Μα, επέμενα εγώ, δύσκολο είναι να μην στενοχωριέσαι στις θλίψεις, στις δυσκολίες...


"Α, δεν με ακούς εσύ. Εγώ βαράω. 

Μάθε να έχεις εμπιστοσύνη στο Θεό. 
Δεν ξέρει ο Θεός και ξέρεις εσύ... 
Αν ο Θεός στο επιτρέπει αυτό είναι επειδή είναι προς όφελος της σωτηρίας της ψυχής σου. 
Άντε μη βαρέσω..."

Με αυτά τα λόγια πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Ένα από τα καλύτερα μοναστήρια, χάρη στον προηγούμενο της τον Εφραίμ. Μεγάλη μορφή. Εκτός της Φιλοθέου επάνδρωσε άλλα 3 μοναστήρια του Αγίου όρους και 1 σκήτη. Και τώρα είναι στην Αμερική και έχει φτιάξει μέχρι στιγμής 20 μοναστήρια. Δεν το κάνει ο καθένας. Ο Ισίδωρος κυκλοφορούσε με μια κουβερτούλα του Εφραίμ που μοσχομύριζε. Και δεν ήταν κολόνια. Γιατί στην αρχή η μυρωδιά ήταν έντονη και σταδιακά μειώνονταν έως που εξαφανιζόταν.

Εκδημία αρχιμανδρίτου Αυγουστίνου Κατσαμπίρη.




Image result for σκλαβαινα ακαρνανιας
Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου, τη  11η  Ιανουαρίου 2017
Εκδημία  αρχιμανδρίτου  Αυγουστίνου  Κατσαμπίρη

ΔΕΛΤΙΟΝ  ΤΥΠΟΥ

Η Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας μετά θλίψεως αναγγέλλει την εκδημία του Aρχιμανδρίτη Αυγουστίνου Κατσαμπίρη, από τα Σκλάβαινα Ακαρνανίας, μορφή εκκλησιαστικού κύρους και ορθοδόξου παραδόσεως.
Ο μακαριστός π. Αυγουστίνος γεννήθηκε το 1926, χειροτονήθηκε από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας Ιερόθεο και υπηρέτησε ως εφημέριος στον Άγιο Νικόλαο Καινουρίου της Ι. Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Έλαβε το πτυχίο της θεολογίας και διορίστηκε Ιεροκήρυξ στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος με έδρα την Αταλάντη, όπου ανέπτυξε ιδιαίτερη εκκλησιαστική δράση με πλούσιο ποιμαντικό, διδακτικό και συγγραφικό έργο.
Μετά την συνταξιοδότησή του επέστρεψε στην γενέτειρά του, τα Σκλάβαινα Ακαρνανίας, και διέμενε στο Ιερό Ησυχαστήριο Υπεραγίας Θεοτόκου «Η Φοβερά Προστασία», το οποίο έκτισε ο ίδιος πλησίον του τόπου όπου μαρτύρησε ο νεοφανής Άγιος Βλάσιος, θέλοντας να διαμένει πάντα κοντά του.
Έργο της ζωής του υπήρξε η ανάδειξη του ιερομάρτυρος Βλασίου του Ακαρνάνος και των συμμαρτυρησάντων του, και η καταγραφή τους στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Για το σκοπό αυτό συνεργάσθηκε στενά με τον σύγχρονό μας όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, μελέτησε, ερεύνησε και κατέγραψε τα της ζωής και του μαρτυρίου του Αγίου Βλασίου, τις εμφανίσεις και τα θαύματά του, παλαιότερα και σύγχρονα, εκδίδοντας τα ανάλογα βιβλία. 
Τέλος, αξιώθηκε να δει την αναγραφή του ονόματος του Αγίου Βλασίου και των συνασκητών του στις αγιολογικές δέλτους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που πραγματοποιήθηκε κατά την τακτική συνεδρία της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τον Αύγουστο του 2016.
Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού π. Αυγουστίνου θα τελεσθεί αύριο Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 12:00’ στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Παλαίρου. Η σορός του θα μεταφερθεί το πρωί της Πέμπτης στον Ιερό Ναό, όπου θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία και θα τεθεί σε προσκύνημα. Μετά την εξόδιο ακολουθία, η ταφή του θα λάβει χώρα στο Ησυχαστήριό του στα Σκλάβαινα.
Εκ  του  Γραφείου  Τύπου  και  Επικοινωνίας

της  Ιεράς  Μητροπόλεως

10 Ιανουαρίου, 2017

Τα τίμια Λείψανα.



Τα τίμια Λείψανα

ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ
ΤΑ ΤΙΜΙΑ ΛΕΙΨΑΝΑ
Πιστεύουμε πως το σώμα του ανθρώπου, που προσλαμβάνεται στην Εκκλησία, γίνεται δοχείο της άκτιστης θείας ενέργειας, χριστοφόρο και πνευματοφόρο: «Ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστίν;.... η ουκ οίδατε ότι το σώμα υμών ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος εστίν, ου έχετε από Θεού, και ουκ έστε εαυτών;... δοξάσατε τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινα εστι του Θεού» (Α' Κορ. στ' 15-20), «Αυτός δε ο Θεός της ειρήνης αγιάσαι υμάς ολοτελείς, και ολόκληρον υμών το πνεύμα και η ψυχή και το σώμα αμέμπτως εν τη παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού τηρηθείη. Πιστός ο κάλων υμάς, ος και ποιήσει» (Α' Θεσ. ε' 23-24).
Το ανθρώπινο σώμα εξυψώνεται μέσα στην Εκκλησία και έχει αιώνιο προορισμό. Ο Χριστός θα «μετασχηματίσει», δηλαδή θα μεταμορφώσει το ταπεινό μας σώμα, ώστε να γίνει «σύμμορφον τω σώματι της δόξης αυτού», να λάβει την ίδια μορφή προς το ένδοξο σώμα του Κυρίου και αυτό θα γίνει κατα τη δευτέρα παρουσία, «με την ενέργειαν, με την οποία δύναται και να υποτάξει τα πάντα εις τον εαυτόν Του» (Φιλιπ. γ' 21). 
Η δόξα των αγίων λειψάνων αποτελεί προεικόνιση αυτής της νέας, της δοξασμένης κατάστασης του σώματος. Η τιμή που αποδίδεται σ' αυτά στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί ακόμη μαρτυρία της πίστης μας στην καθολική δόξα τού ανθρώπου (Α' Θεσ. ε' 23-24).
 
Η αγιαστική χάρη εκφράζεται στα ιερά λείψανα με ευωδία, για την οποία κάνει λόγο η Αγία Γραφή (Β' Κορ. β' 15. Πρβλ. Ήσ. ξστ' 14) και επιτελεί θαύματα (Δ/Β' Βασιλ. ιγ' 20-21). Η ίδια χάρη μεταδίδεται στα αντικείμενα, τα όποία έρχονται σε επαφή με το σώμα των αγίων, με αποτέλεσμα τη θαυματουργία (Δ/Β' Βασιλ. β' 8-14. Ματθ. θ' 20-22. Μάρκ. στ' 13. Πράξ. ιθ' 12).
Με βάση την καταγωγή μας από τον Αδάμ βρισκόμαστε σε διάσταση με τη δημιουργία του Θεού (Γέν. γ' 17-19)-όμως ο άνθρωπος της χάριτος του Θεού ακτινοβολεί ειρήνη και μεταδίδει ευλογία, ακόμη και με τη σκιά του (Πράξ. ε' 15-16).
Ο ίδιος ο Θεός λοιπόν τιμά τα λείψανα των άγιων ανθρώπων και τα εμποτίζει με την άκτιστη θεία Του χάρη. Γι' αυτό και η Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδει πμή σ' αυτα και τα θέτει κάτω από το ιερό θυσιαστήριο (Έβρ. ιγ' 10), μιμούμενη στο θέμα αυτό το ουράνιο, το αχειροποίητο θυ¬σιαστήριο (Αποκ. στ' 9)• γιατί τα δικά μας θυσιαστήρια, είναι «αντίτυπα των αληθινών», δηλαδή εκείνου του ουράνιου θυ¬σιαστηρίου (Έβρ. θ' 24).
Η πρώτη Εκκλησία τιμούσε τα ιερά λείψανα. Το Μαρτύριο του αγίου Πολυκάρπου († 156) μάς πληροφορεί πως θεωρούνταν «τιμιώτερα λίθων πολυτελών και δοκιμώτερα υπέρ χρυσίον» (Μαρτ. Πολυκ.18).
Οι πιστοί συναθροίζονταν στους Τάφους των μαρτύρων, για να τελέσουν τη θεία ευχαριστία και να γιορτάσουν τη μνήμη των αγίων. Αυτό μεταδόθηκε στη μετέπειτα εποχή, δεν υπάρχει μαρτυρία που να μας πληροφορεί πως η τιμή των αγίων λειψάνων δεν ήταν καθολικά αποδεκτή.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (329-390) υπογραμμίζει τα πολλά θαύματα που γίνονταν με τα τίμια λείψανα του αγίου Κυπριανού, «όταν υπάρχη η πίστις», λέγει και προσθέτει πως αυτό το γνωρίζουν «όσοι έλαβαν πείραν και έχουν μεταδώσει το θαύμα και εις ημάς και θα το παραδώσουν και εις το μέλλον» (Λόγος κδ' 18, εις τον άγιον Κυπρ.).
Στον πρώτο στηλιτευπκό του λόγο κατά του Ιουλιανού ο Γρηγόριος αναφέρει για τους αγίους: «αυτών είναι αι μεγάλοι τιμαί και πανηγύρεις. Από αυτούς οι δαίμονες φυγαδεύονται και αι νόσοι θεραπεύονται... αυτών τα σώματα μόνα έχουν την ιδίαν δύναμιν με τας αγίας ψυχάς των, είτε εφαπτόμενα είτε τιμώμενα. Αυτών και αι ρανίδες μόνο αίματος και μικρά αντικείμενα του πάθους των ενεργούν όσα και τα σώματα» (Γρηγ. Θεολ., Λόγος δ' 69).
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος υπογραμμίζει ότι ακόμη και ο αυτοκράτορας, «ο την αλουργίδα περικείμενος» σπεύδει να προσκυνήσει τους τάφους των αγίων και «έστηκε δεόμενος των άγιων», δηλαδή προσεύχεται στους αγίους «ώστε αυτού προστήναι παρά τω Θεώ», για να σταθούν υπέρ αυτού ενώπιον του Θεού (Χρυσ, Ύπόμν. εις Β' Κορ., Λόγ. κστ' 5).
Ο ίδιος άγιος, εκφράζοντας την πίστη της Εκκλησίας προτρέπει: «επιχωρίαζε σηκοίς μαρτύρων, όπου σώματος υγεία και ψυχής ωφέλεια», δηλαδή να επισκέπτεσαι τους ναούς των μαρτύρων, όπου θα βρεις την υγεία του σώματος και την ωφέλεια της ψυχής (Χρυσ, Ύπόμν. Εις Ματθ., Λόγ. λζ' 7). Σε άλλη ομιλία προτρέπει τους χριστιανούς να πηγαίνουν «εις ευκτήριους οίκους, και προς Τας των άγιων μαρτύρων θήκας», δηλαδή στους οίκους της προσευχής και στις λειψανοθήκες των αγίων, «ώστε αφού λάβωμε την ευλογία των, να καταστήσωμε τους εαυτούς μας ακαταβλητους εις τας παγίδας του διαβόλου» (Εις Γεν., Όμιλ. ιε' 6). «τα οστά των αγίων υποτάσσουν δαίμονας και βασανίζουν, και ελευθερώνουν όσους έχουν δεθεί από τα πικρότατα εκείνα δεσμά» (Χρυσ. Ύπόμν. Εις Β' Κορ.. Λόγ. κστ' 5).
Σύμφωνα με την πίστη της πρώτης Εκκλησίας η θεία χάρη μεταδίδεται σε καθετί που βρίσκεται σε επαφή με τους αγίους. «Ακόμη και τα ενδύματσ των άγιων είναι σεβαστα σε όλη την κτίση», αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος και μνημονεύει τη μηλωτή του Ηλία (Δ/Β' Βασιλ. β' 8-14), τα υποδήματα των τριών παίδων, που κατανίκησαν τη φωτιά (Δαν. γ' 27-28), τη ράβδο του Μωϋση που έκανε τόσα θαύματα, τα ενδύματα του Παύλου (Πράξ. ιθ' 11-12), τη σκιά του Πέτρου (Πράξ. ε 12-J6) κ.ά (Χρυσ., Πρός τους ανδριάντας όμιλ. η' 2).
Ο άγιος Βασίλειος μας πληροφορεί πως το τίμιο λείψανο της αγίας Ιουλίττας αγιάζει την πόλη και όσους προσέρχονται στον ναό, «η δε γη, η όποια με την εκδημία της μακάριας εδέχθη τας ευλογίας, ανέβλυσεν από τα σπλάγχνα της άγιασμα» που είναι «εις τους υγιείς φυλακτήριον και χορηγία τέρψεως» και στους άρρωστους «παρηγοριά» (Μ. Βασ., όμιλ. 2 είς την μάρτ. Ίουλ. 2).
Στην Όρθόδοξη Εκκλησία αποδίδουμε στα Αγία λείψα¬να τιμή και ευλαβική προσκύνηση, η όποια, όπως αναφέραμε και στην περίπτωση των αγίων (σ. 48-50), δεν αποτελεί λατρευτική προσκύνηση η λατρεία. Τούτο γιατί κανείς ποτέ ορθόδοξος χριστιανός δεν ταύτισε στη σκέψη του τα τίμια λείψανα με «θεούς».

Σεβασμός στο Θεό, σεβασμός στη φύση.



Άνθρωπος και φύση βρίσκονται σε μια άμεση αλληλεξάρτηση. Από το σεβασμό του ανθρώπου προς το φυσικό περιβάλλον εξαρτάται η ομαλή και αρμονική λειτουργία της κτίσεως. Η δυσαρμονία στο φυσικό κόσμο, που σήμερα παρατηρείται, οφείλεται στο ότι ανατράπηκαν οι νόμοι που ο Θεός έθεσε για τη λειτουργία της κτίσεως. Η έλλειψη σεβασμού στη φύση έφερε τα προβλήματα διαταραχής του οικοσυστήματος, της καταστροφής του στρατοσφαιρικού οζονικού στρώματος, της επιβαρύνσεως των θαλασσίων υδάτων και των ακτών με απορρίμματα μη βιοδιασπάσιμα, της άλογης εκμεταλλεύσεως του φυτικού και ζωικού βασιλείου.
Adamanimals2
Ο άνθρωπος είναι μία διμερής ύπαρξη, βιολογική και πνευματική ταυτόχρονα. Η διπλή αυτή φύση του ανθρώπου τονίζεται στους αγίους πατέρες και ενδεικτικά στον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, που σημειώνει: » Διπλούς έστιν ο άνθρωπος, ο εκτός, το σώμα, και ο εντός ημών άνθρωπος, η ψυχή δηλονότι» [1]. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο με χώμα από τη γη και φύσηξε στο πρόσωπό του και του μετέδωσε το πνεύμα. Έτσι, ο άνθρωπος έγινε μια ζωντανή υλικοπνευματική ύπαρξη. Αυτή η διπλή οντότητα του ανθρώπου του επιτρέπει να βασιλεύη επί του φυσικού κόσμου και να τον εξουσιάζη, όπως και αυτός εξουσιάζεται από τον ίδιο το Θεό [2]. Είναι επομένως ο κύριος και ο εξουσιαστής του κόσμου και της δημιουργίας, γι’ αυτό και πλάστηκε τελευταίος των δημιουργημάτων, για να τονισθή η ανωτερότητά του και το ότι τα πάντα εποιήθησαν καλώς λίαν, για να εξυπηρετούν τις ανάγκες του.
Η εξουσία βέβαια του ανθρώπου πάνω στην υλική δημιουργία δεν είναι απόλυτη και απεριόριστη. Μη λησμονούμε ότι όλες οι εξουσίες έχουν συγκεκριμένα όρια. Όταν ο άνθρωπος σέβεται τη φύση και ενεργεί χωρίς αυθαίρετη βία γίνεται πραγματικά δημιουργός και εικόνα του Θεού και όχι καταστροφεύς [3]. Η σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον δεν είναι στατική, αλλά δυναμική. Με την πνευματική του ανωτερότητα και την ευαισθησία καλείται ο άνθρωπος να προστατεύση το φυσικό περιβάλλον. Καλείται να διαφυλάξη την αρμονία που υπάρχει στη φύση ενθυμούμενος ότι έχει όχι μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις, κατά τη φράση του βιβλίου της Γενέσεως : » Εργάζεσθαι και φυλάττειν» [4]. Αυτό δηλώνει χρήση και εκμετάλλευση της κτίσεως, αλλά ταυτόχρονα και προστασία της. Ο άνθρωπος με άλλα λόγια πλάσθηκε να κυριαρχή και να προστατεύη την κτίση, να αγαπά τη δημιουργία και να συμβιώνη αρμονικά μαζί της και με τους συνανθρώπους του.
Η αρμονία και το κάλλος της φύσεως βρίσκονται σε μια κατάσταση δυναμική. Η δημιουργία δεν αποτελεί γενονός του παρελθόντος, αλλά συνεχίζει να συντελήται και σήμερα και θα συνεχισθή και αύριο με την έννοια ότι ο Θεός, ο Δημιουργός και Κτίστης του σύμπαντος, συνέχει και διακρατεί στην ύπαρξη τα όντα. Θα έχανε την ύπαρξή του το σύμπαν, αν ο Θεός δεν συνέχιζε να ασκή τη συνεκτική Του θέληση κάθε στιγμή. Τίποτα δε θα μπορούσε να υπάρχη αν δεν το ήθελε ο Θεός. Αυτός προνοεί για όλα. Αυτός βρίσκεται στην καρδιά κάθε πράγματος και διατηρεί τα πάντα στη ζωή [5].Η Αγία Γραφή και ιδιαίτερα η Παλαιά Διαθήκη προβάλλει την τελειότητα στη δημιουργία, για να τονίση τη σοφία και την παντοδυναμία του Θεού. Η κτίση ακατάπαυστα διηγείται τη δόξα του αιώνιου Πλαστουργού. » Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δε χειρών Αυτού αναγγέλλει το στερέωμα» διατρανώνει ο ιερός ψαλμωδός [6].
Όταν ο Θεός τελείωσε τη δημιουργία του κόσμου «είδε πάντα όσα εποίησε και ιδού καλά λίαν» [7]. Αυτή την ομορφιά της κτίσεως ο άνθρωπος τη δέχθηκε ως θεία δωρεά, ως ευλογία. Η ευλογημένη μας πατρίδα με τις άπειρες φυσικές της καλλονές, τα ψηλά βουνά και τις βαθειές χαράδρες, τις δαντελωτές ακτές και τα καταγάλανα νερά της καθώς και τα αναρίθμητα νησιά μας, αγιάσθηκε από πλήθος οσίων ασκητών, που κατασκήνωσαν στα περατά της και με τη βοήθειά της ομορφιάς του κάθε τόπου ανέβηκαν πνευματικά σε σφαίρες αρρήτου μεγαλείου και ενώθηκαν με τον Σωτήρα Χριστό. Δυστυχώς όμως ο σύγχρονος άνθρωπος αυτή την ομορφιά την εκμεταλλεύτηκε και την καταδυνάστευσε, για να ικανοποιήση τα πάθη του και τις επιθυμίες του. Αποτέλεσμα αυτής της εκμεταλεύσεως και καταδυναστεύσεως είναι η διαταραχή της σχέσεως του ανθρώπου με τη φύση και η δημιουργία τεραστίου οικολογικού προβλήματος, της μάστιγος του αιώνος μας. Όλοι βέβαια συμφωνούμε ότι η κρίση αυτή είναι πρωτίστως πνευματική και ηθική. Η φυσική μόλυνση, αλλοίωση και καταστροφή του περιβάλλοντος αντανακλά την εσωτερική μόλυνση και πνευματική αλλοίωση του ανθρώπου. Γεύεται ο σύγχρονος άνθρωπος την πίκρα του εγωισμού του, της πλεονεξίας του, της απληστίας του, της σπατάλης του, της φιληδονίας του. Εκβιάζει τη φύση και αυτή τον πληρώνει με το τίμημα του άγχους, των ασθενειών, των παθών, του θανάτου. Καιρός είναι να έλθουμε σε συναίσθηση, σε επίγνωση, να τρυφήσουμε πνευματικής αγαλλιάσεως και εν μετανοία να πέμπουμε καθ’ εκάστην δοξολογικό ύμνο στον Τριαδικό Θεό μας τον «πάσης κτίσεως Δημιουργό, τον τους καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενον» [8]. Έτσι όχι μόνο θα ζήσουμε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας με χαρά και ειρήνη, αλλά και στις επόμενες γενεές θα δώσουμε παράδειγμα ζωής, για να ξεπεράσουμε το «κατ’ εικόνα» και να ανεβούμε την κλίμακα που οδηγεί στο «καθ’ ομοίωσιν», στην ατελεύτητη ευφροσύνη της Βασιλείας των ουρανών.
1. Γρηγορίου Παλαμά, Ομιλία ΚΕ΄ PG 151,325 D.
2. Μαξίμου ομολογητού, Προς Θαλάσσιον, PG 90, 269-276.
3. Καλλίστου Γουέαρ, Η αξία της υλικής δημιουργίας, στο «Άνθρωπος και περιβάλλον», σελίς 31, Συνάντηση Πάφου, 1994.
4. Γεν. 2, 15.
5. Καλλίστου Γουέαρ, Ο Ορθόδοξος Δρόμος, σελίς 53, Εκδ. Επτάλοφος, Αθήναι 1984.
6. Ψαλμ. 18, 2
7. Γεν. 1, 31.
8. Απολυτίκιον της Ινδίκτου